Biz çocukken defterlerimizin sayfalarının sol tarafındaki kırmızı dik çizgilerin yanına çiçek resimleri çizerdik. En güzel çiçek desenini kim yapacak diye merak ederdik. Yukarıdan aşağı doğru sarmaşık halinde eğriler yapar, onu renkli çiçek ve yapraklarla donatırdık. Siyah kurşun kalemimizin haricinde başlık yazmak için kırmızı kalem kullanırdık. Bazı öğretmenlerimiz mavi kalem de isterdi. Âmâ niçin kullanırdık mavi kalemi unutmuşum.

Torunum daha okula gitmediği için, şimdi nasıl defter tutuluyor bilmiyorum. Ama bildiğim bir şey varsa o da çocukların o pür neşelerinden bir şey kaybetmeden büyüyor olmaları. Evimizin arkasında bir ilkokul var. Her teneffüse çıkışlarında cıvıl cıvıl sesleri geliyor. Aslında ben sessizliği severim. Ama alıştım o yavruların seslerine.

Çocuk ve Bilgisayar

Üzülüyorum bu çocuklar için, okuldan çıkıp evlerine gidecekler, yemek yiyip bilgisayarlarının başlarına oturacaklar. Şanslı olan bazıları, bu civarda okulun yakınında oturanlar yemekten sonra okulun bahçesine gelip her türlü oyunu oynuyorlar.

Sık sık dile getirdiğim gibi, teknolojinin insan hayatına pek çok getirisi var ama bir o kadar da götürdüğü veya duraklattığı husus var. Daha bebek halindeyken eline tablet verilen, cep telefonunu kullanmayı, tuşlamayı beceren bir yavrudan zaman içinde ne olmasını beklersiniz? Bence robot olmasını beklemeliyiz. Nasıl ki daha önceki nesiller test çözmek yüzünden kompozisyon yazmayı bilmiyor ve doğru Türkçe konuşamıyorlarsa, bilgisayar çağı çocukları da sadece tuş tıkladıkları için robot gibi olacaklar. Yazık! Oysa çocuklarımızın geliştirecek hobileri olabilir. İkebana yapmak gibi.

Sevgi ve çiçekle kalın.

T. Füsun Güleç       Kasım 2015

Bir Cevap Yazın

Theme: Overlay by Kaira SİZLERİ İKEBANAYA BEKLİYORUZ
GÖZTEPE KADIKÖY
Have no product in the cart!
0
%d blogcu bunu beğendi: